Düşeni kaldırmak ağır Girmediğim yarışın kaybedeniyim Sırça köşkümde anılar birikiyor Yokluk adası benim savaş meydanım…
Etiket: Edebiyat
Yakıcı kırmızılığa sahip bir aurası vardı bugün. Gözlerindeki tahayyül edilemez yıldırımlar, Çatlaklar oluşturuyorlardı ulaştıkları nesnelerde.…
İnsan hep arayışta. Ayaklarının altında cam kırıkları… Başında bulutsu elemler… Bedeninde yılların yorgunlukları… Ruhunda zehirli…
“…Yazmasam deli olacaktım.” Fuat Mecnun: Sait Faik’in Haritada Bir Nokta[1] öyküsünü geçen tekrardan okudum. İlginçtir…
Sevmek birer birer incileri saçıp durmakmış gözlerindenSanmıştımYanılmışımSevmekPaylaşmakmışÖyle ufak ufak da değilÇokça harcamakmışVaktinin değerli incileriniVe de…
Çıkar kendinden birilerini. Hangi kendin, hangi zamanda, ne yaşadıysa hepsini buyur et sofrana. Tek tek…
Atılgan artık her şeyin bittiğinin bilincindeydi. Yıkılan mağaranın olduğu bölgeden yavaş yavaş uzaklaşmaya başladı.…
Siyahın hâkim olduğu koca bir dünyada Beyazı bulmak içindi tüm çabam… Tüm neşem tüm üzüntüm…
Kim bilir dedi kalemim Belki ekim sana iyi gelir Yağmur siler hüznünü Rüzgar alır öfkeni…
Kendi yasını tutamaz insan Kafamın içinde bir taverna Misafir kabul etmez Buyur etmiştim kendi mevtimi…
Darağacı Sanat 