Belki inanırdım bu sahte cennete Belki tutunabilirdim bu sayfalardaki kişiye Ama karanlıkta okumaya devam ettikçe…
Etiket: Taha Lale
Kelimeler arasında kopan savaşın Ruhuma huzur getireceğini farz ettim Belki inanırdım bu sahte cennete Belki…
Kanatları yorgun bir güvercindim rüzgâra karşı gelmekti niyetim Tutunacak bir dal aradım yorgunluğumu sakladım Ağaçlar…
Bir ömürle başlayan bu hikâyemde senariste çok küstüm Soğuk caddelerde aynı sahneleri defalarca yaşadım Aynı…
Etrafımız çevrilmiş kaçacak yer yok Ellerimi bırakma diye haykırıyor gözlerin Ama ellerim değmiyor ellerinin soğuk…
silgim ucuzdu benim izi kalırdı her daim ne silinirdi ne sildirtirdi kendini yeni defter aramadım…
Paramparça sayfaların üzerine damlayan gözyaşları Tane tane bozuyor kelimelerin adabını Kalbi kırılmış küçük kalem yaralı…
denizin feneri gösterir ümitsiz yolcuları rotaları bir bilinmez olanları sisle kaplı bir koca okyanus içinde…
okyanusa bakınca kaybolur insan dipsiz ruhuna dalar o an hayallerin ve düşlerin ardında olan gerçekleri…
nakaratlar arasında kaybolduğum çok oldu Yolumu unuttuğumda başa sardıklarım da oldu Ama her şarkıda tekrar…