Yaklaşınca ölüme adım adım Yerleşti içine derin bir yalnızlık hissi Anladı da ne oldu sanki…
Kategori: Şiir
Br Fakir Orhan Veli Çekip gitti bu âlemden Bir Roman Kahramanı Oluverip de gitti Bilâl…
Bir sonbahar günüydü gelişin banaBu yüzdendi belki çiçek açmadanhep yaprak döküşümüzAldandık rengine güz güneşininTakılıp serin…
I.Yoksayılmışlığa örnek olabilecek insanlar tanıdım bazı bazı,Soğuk, sivri ve boz bıyıklıydılar. Sonra bir gün karşılaştım…
Sarı bir sis boyamıştı günüKapının dışında kaldımCep delik, cepken delikElden düşme bir hayaldiYalnızlığım tuzla buzİlkin…
Ruhumda nesli tükenen çiçek kokusuAit olmadığım zamanın bekçisiyim Bir ıslah evinin duvarlarında ulu ortaHüznün kilitleri…
Gamzenin çukurundayım miniğimUçurumun kaybolmuş bucağındaÖyle teslim öyle çaresizHep seni çağırır sesim nefesimBeklerken ölümün şefkatsiz kucağında.Cılız…
II Gökyüzü: kıvrılıp döne döne gözlerine oturan mavi lekeli beyaz kurdale Kuş; gözlerinin çırpınışlarında uçuşan…
DiyememSeni seviyorumÖnce ölmeliyimÇünkü Ölmedim henüzBeceriksiz zamana harcadımİlk ölümlerimi Ölmek de çeşitliymiş Oysa aşktan ölmekUğramadı yüreğime…
Unutulmuş bir adamdım ben Dokunsalar ağlamam sanırdım Sonra bir kadını okudum Umutlarım yeşile boyandı Hatırlamayı…