Benden Sonra

Sevgi geçirmeyen nefretten yelekler
Kelimeler teşekkürü temsil etmiyor hiç
Tırmandığım merdiven göğe çıkacak değil
Avazım çıkmadığı kadar ağlıyorum
Göz gözü görmez olmuş
Kan damlıyor yarınlardan

Basamaklara bırakıyorum nefesimi
Rüzgâra bırakıyorum ayak izlerimi
Benden sonra geleceklere yolu açtığım yok
Bileklerimde kırmızı çizgiler
Aklımda yarını olmayan düşler

Rüyalarımda görürüm hep uçurumdan düştüğümü
Bir çocuk korkusu uzanıyor geçmişten
Yüreğimin orta yerinde depremler oluyor
Gözlerimi açtığımda karanlığa uyanıyorum
Görüyorum uçurumdan düşmediğimi
Bir çocuk masumiyeti uzansa da geçmişten
Aldığım yaşlar yüzünden karanlığa bulanıyorum

Huzura perçinlenmiş kızıl bulutlar
Kelimeler özgürlüğü fısıldamıyor hiç
Sesim adres bilmez bir avare, kayıp
Çiçekler birbirine düşman olmuş
Can damlıyor yapraklarından

Yeşile bırakıyorum nefesimi
Fısıldıyorum terk eden dünlere
Benden sonra geleceklere yolu açtığım yok
Gözlerimde bir sis perdesi
Aklımda yarına çıkamayan düşler

Çağla Fulya

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.