Yüksek Kaldırım

Eski bir zarfın içinde sessiz düşlerimi saklıyorum

Birbiri ardına yıkılan kâğıt evler var penceremde

Birinin elimi tutmasına ihtiyaç duyuyorum

Yüksek kaldırımdan atlayamayan çocuğum

Kabarede bir cümbüş kulaklarımı tıkıyorum
Gözlerim gördüklerimin arkasına saklanmış
Yarına âşık umudum, güneşi bekliyorum
Yüksek kaldırımdaki çatlağa sığışan yağmurum

Göçebe yaşlı bir ağacın köklerini saklıyorum
Alabildiğine yeşil, uçsuz bucaksız sessizlik çayırı
Zamana demir atmış yalanlara susuyorum
Yüksek kaldırımda uyuyakalmış bir korkuluğum

Çağla Fulya

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.