Teselli

İki kanadım da birden kırıldı bugün

Gülüp geçememek ve ağlayamamak

arasında bir mahşerde

Bir taş ki kelimelerin

Çocuk!

Boyundan büyük

Kurşundan ağır

Oturdu içimin en iç köşesine

Nefes alamıyorum

Boynu bükülen harelerinde
Soldu tebessümlerim
Soldu gözlerime ektiğim çiçekler
Yaralı bir güvercin gibi titrerken
Sen kanayan kanatlarımın altında
Sarıp sarmaladım sadece
Sımsıkıca…
Çünkü anne kucağı diye bir yer vardı
Bu dünyada
Bütün yaraların iyileştiği

Hatice Yılmaz Işıktaş

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.