Çoktan

Yalnızlıktı beni tanıyan beni anlayan
Penceremin kenarından baktığım, geçen bir manzara gibiyim
Çoktan bıraktım kendimi artık kendim değilim
Çoktan silmiştim sildiğim dediğim her şeyin yalan olduğu gerçeğini bilen biriyim
Ben çoktan yalnızlığın sevdiği biriyim
Ellerim bir kalem bizi yazıyor
Birinde beni diğerinde yalnızlığı biliyorum
Çoktan bitmiş bir kitabım
Rafımda toz tutuyorum
Hüzünlü bir gözle sıcak bir el bekliyorum
Ama yalnızlıktan başka neyim kalmış artık bakamıyorum
Çoktan kaybolmuşum yalnızlığın soğuk kollarında kendimi kandırıyorum
Beni arıyorsa yalnızlığa sor biliyorsun ondan başka bir şey bilmiyorum.

Taha Lale

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.