Söz Büyüğün | Ali Asker Barut

Ali Asker Barut

Yaşlı şair olsun, genç şair olsun hepsinde okura bir dökülme, bir içini açma durumu var. Yaşlı şairi anlıyorum: Zamanın daralması, yaşlanan bedeni ve yüreğinin telaşı ile okura, “Beni anla, zamanım kalmadı ey okur.” çığlığıdır. Peki… Genç şair… şairler… Dergilere, gazetelere verdikleri röportajlarda kendileri hakkında her şeyi okura niye açık ederler? Okurun bu kadar detaya niye ihtiyacı olsun? Kendi eliyle -üstelik de kimse merak etmemişken, sormamışken- kendi gizemini bitiriyor, gizli hiçbir şey bırakmıyor arkasında şair. Okura şairin kendini bu kadar açık etmesi doğru mu?

Şair ve şiir

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.