Aydın’lık Bir Şiir

Kuştüyü bulutlar uçuşuyorlar

Ardı sıra geçiyorum
Aydınlığı bulmak için
Aydınlık
Uzak değil biliyorum
Yiten gözlerimizden doğan karanlık bekçisi kadar

Koşuşturmaca içindeki çocukların aydınlık mutluluğunu anımsatan oyunlardan geçiyorum
Silikleşen kızıl güzün gök mavisi hüznü içimi doldururken
Hâlâ onu arıyorum

Arayışlarım sıklaştıkça yorgunluğa düşüyorum
Ve onu
Sormadan bulamayacağımı anladığımdan
İniveriyorum dipsiz maviliklerden
Adımı soruyorlar soy Adımı  pasaport ve vizeden bahsediyorlar
Dillerini anlamıyorum eksik sözcükler var  parmaklarımda
AYDINLIK
Her dilde aynıdır
Oysa harfleri çok uzak birbirlerine

Uçmak için kanatlarım olmadığından uzayıveriyorum
Arkası sözcük dolu yarınlara
Aydınlık arıyorum aydınlığımı
Öyle uzakta
Unutuncaya değin kendimi

Fuat Mecnun

One thought

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.