Karkara

Sımsıcak şimşeklerden eksildi yaşamım. Seni arayamam uzaklarda adımlarıma saklıyken adın. Seni gölgeli viranelerde ararım, süzülüşünde ağaç dalının. Kadim kitapları seni aydınlatabilmek adına okurum, susarcasına ant veririm, dallarda budaklanan sözcülerin uçuşan gürültüsünün çıkardığı görüntüye.

Yolum bu ağaç üstü sessizliğe takılır. Adınsız kalabileceğim tek yerin burası olduğunu belirtirim. Çok değil ama uzun sürer kalışım. Seni korsan gemilerinde zincire gerecek kadar.

Düş güzelliğini öğrettiğinden bu yana düşlerim. Adımın yitik tarafından uzanmak istesem de sana vakit darlaşır, avucunun içinde büyüttüğüm baykuşa önceleri çok uğursuzluk atfederim, sonrasında suskunluk. Bilgelik unvanına kavuştuğunu görünce  kirpiklerim ondan bir ilinç bekler. Bilmezsin sen ama ona bana seslendiğin adla seslenirim

Fuat Mecnun

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.