Belki

Paramparça sayfaların üzerine damlayan gözyaşları

Tane tane bozuyor kelimelerin adabını

Kalbi kırılmış küçük kalem yaralı bedeninden döküyor

Zehirli mürekkep renkli sözcükleri sayfalar arasına

Gözleri dolu adam kaçtığı cümleler arasında

Güvende olduğunu sanıyor

Ne kadar yazık ve safça

Dudakları arasından dökülüyor o şarkılar

Dağlar denizler ardına uzanıyor

Uzak bir kuş eşlik ediyor o akşam o yaraya

Kanatları arasında dalgalanıyor ve değiyor

Bu yazan ellerin hissiz tenine

Yazsın bu şiiri sizin için diye

Belki okursun belki seversin belki özlersin diye.

taha lale