Günün Sonunda | 3.Gün

Önceki Günleri Okumak İçin Tıklayınız.

3.Gün

25.02.2021

Sevgili Günlük!

Bugün öğleden sonra dışarı çıktık. Bir sebepten girdiğimiz mağazada görevli kadının bize yorganları tanıtırken bir yorgan hakkında söylediği şeyler beni etkiledi. Gösterdiği yorgan bağımlılık yapan cinstenmiş. Pek tavsiye etmediğini ve alan bir müşterinin geçenlerde gelip: “Ya yorganım memlekette kaldı. Onsuz uyuyamıyorum. Bir tane daha verin.” diye sızlandığını söyledi ve gülerek ekledi: “Ne diyeyim Allah başka dert vermesin.”

Bu muhabbetten sonra uzun zamandır düşündüğüm bir konu hakkında nihayete vardım. İnsanların derdinin ciddiye alınması için büyük olması gerekiyordu. Oysa derdin mahiyeti büyük ve küçük olarak ayrılsa da ikisine verilen isim de sabitti. Büyük perişan eder, küçük rahatından ederdi. İkisi de insanı uyutmazdı nihayetinde. Bir insanın küçük bir derdi var diye ciddiye alınmaması ve seninki de dert mi ya da tek derdin bu olsun gibi söylemlere maruz bırakılması bence çok acımasızdı. Ciddiye alınması için illa perişan mı olmalıydı?

Biliyorum, söyleniyorsun kendi kendine amma boş yaptın bugün diye. Allah beterinden saklasın ama insan ufak şey olsa bile ciddiye alınmadığında inciniyor. Neyse ki senin gönlün bol. Boş kâğıt uzatıp istediğinle doldur diyorsun bana. Gerçi sen de mecbur kaldığın için katlanıyorsun buna. Sahi… o kadar mı?

Uzun zamandır çok yorgun hissediyorum. Bunun yığınla nedeni var ama saymaya üşeniyorum. Fiziksel değil, kalben de değil, zihinsel bir yorgunluk bu. Bu kadar düşünüp bir sonuca varamamak yoruyor belki de.

Akşam bir gerginlik yaşadım. İnan sana bile anlatasım yok ama darılma lütfen bana. Ben gerginliklerimden, kalp kırıklıklarımdan ya da öfkelerimden geride bırakmaya çalışarak hatta yok sayarak kurtulmayı çare edindim kendime.

Maili soruyorsun. Evet, yine gelmedi. Günler geçti, gelmedi. Geldiğinde beklediğime değecek mi bilmiyorum. Gerçi tam olarak neyi beklediğimi de bilmiyorum. Ama artık gerçekten… tam anlamıyla tatmin olmaya ihtiyaç duyuyorum. Böyle anlarda, içinde olmadığım bir mecliste adım geçtiğinde bir kendini bilmezin, “O ölmedi mi ya?” deyişi geliyor. Evet bunu bile takar oldum son zamanlarda nedensiz. Çocukça olduğunu biliyorum. Ama bazen geliyor işte. İnsanların yaşadığınıza emin olması için kendileri gibi sosyal medya süpürgesi olmanız gerekiyor. Sizin bir şeyleri yapmakta olduğunuzun değil, popüler kültüre mal olup olmadığınızın önemi var.

Daha yeni tanıyorsun beni Sevgili Günlük, bu yüzden açıklama ihtiyaç duyuyorum. Ben şapka kanununa riayet edenlerdenim.

Günün sonunda geçirdiğim boş günü seyrediyorum Sevgili Günlük! Zamanında yapılan hatalar nedeniyle gergin biten bir gün. Anlamamaktan da ama en çok anlaşılmamaktan yoruldum. Biraz da geç kaldıklarımdan.

Unutmadan seni rahatlatmak isterim. Sana bugün olduğu gibi bazen birilerinden bahsedeceğim. Sakın dertlenme. Yazdıklarım için hesap vermeyi bırakalı çok oldu.  

Servet Eren

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.