Garip İnsan

okyanusa bakınca kaybolur insan

dipsiz ruhuna dalar o an

hayallerin ve düşlerin ardında olan gerçekleri kucaklayan

acımasız düşüncelerle kuşatılır o an

sessizce teslim olduğu vakit alır okyanus  o zaman

derinlerdeki yalnızlık açar kollarını  ardından

kolay gelir sarılmak tatlıdır sessizlik

huzuru bulduğunu sanır ama yalnızlık çıkar

çoktan gözleri kumsaldaki dalgalar arasına karışır

insanı insan yapan nedir

belki sorulması gerekeni sormalı insan

kaybolduğu vakit aramalı yolu insan

insan insansa suçu dalga da arar bu garip insan.