Köfte Ekmek

Sizi bilmem ama bir Tekirdağlı için köfte ziyafettir. Yanında da biraz patates kızartması oldu mu tadından yenmez… Benim içinse köfte ekmeğin bambaşka bir duygusal anlamı vardır. Köfte ekmeği çocukluğumdan beri bir başka severim.

            Köfte ekmek üniversiteyi ailemin yanında değil başka bir şehirde okuduğum için çok sık bana yol arkadaşlığı etmiştir. Defalarca otobüs yolculuğu yaptım. Genelde gece yolculuklarını tercih ederdim. Sabah otogarda indiğimde karnım aç olurdu ve annemin bana yolluk olarak yaptığı köfte ekmeği çantamdan çıkarıp yerdim. Sanki hayatımın en mutlu anları o anlar olurdu. Annemi hatırlardım.

            Düşünüyorum da beynimiz bazı yemekleri bazı duygularla ve bazı anılarla birleştiriyor. Ben ölene kadar ne zaman köfte ekmek yesem anneme karşı hissettiğim sevgiyi hatırlayacağım ve gözümün önüne her zaman o terminalin telaşı gelecek… O köfte ekmeği hep bir yerlere yetişmeye çalışan insanların telaşı içerisinde yiyeceğim. Kimi zaman Güven Park’ta sabahın erken saatlerinde kedilerle konuşan adamı hatırlayacağım. Kimi zaman köfte ekmeğimi Kırıkkale’nin taşına tepesine bakarak yiyeceğim. Gidemediğim yerleri düşüneceğim. Köfte ekmek yiyemediğim şehirleri düşüneceğim. Annem bu dünyadan göçünce bu kadar güzel köfte ekmeği nerede yiyeceğimi düşüneceğim. Bunun için hayatıma ayrıca üzüleceğim.

            Ben şehirlerin meşhur yemekleri olmasına birazcık karşıyım. Bence insanın canı hangi şehirde ne yemek isterse, o şehrin o yiyeceği meşhurdur. Manisa’da çok güzel bir ağaçtan iyi bir dut yiyebilirsiniz. Artık sizin için Manisa’nın dutu meşhurdur. Mesela Antep’te sevdiceğinizle birlikte çok güzel bir dondurma yediyseniz, artık Antep’in dondurması meşhurdur. Bir şehrin nesinin meşhur olması gerektiği aslında biraz da anılarımızla ilgilidir. Bir şehrin lunaparkında çılgınca eğlendiyseniz, artık o şehrin lunaparkı meşhurdur. Ne zaman çocukluğunuzu özleseniz, ona dönmek isteseniz, bu şehre gelirsiniz… Bir şehrin rüzgarını sevdiyseniz mesela, o şehirde uçurtma uçurmayı da seversiniz. Artık o şehrin uçurtması meşhurdur.

            Düşünüyorum da benim hiç uçurtmam olmadı… Hiç uçurtması meşhur olan bir şehirde yaşamadım. Bir uçurtmanın ipini hiç tutkuyla tutmadım. Romantik komedi filmlerinde bazen aşıkların uçurtma uçurduklarını görünce hep duygulanırım. İnsan belleği çok garip, her an çalışıyor. Her salise, uykuda bile… Devamlı anılar biriktiriyoruz. Anılarımızı bazen şehirlerle, bazen de yemeklerle bütünleştiriyoruz. Bütün mevzu bu aslında, meşhur falan hikâye… Çok sevdiğim kız arkadaşımla meşhur bir kahve firmasında kahve içerken: “Ben burada çok kahve içtim ama bu kadar güzel zaman geçirmedim. Kaliteli zaman geçirmemizi sağlayan, nerede ve nasıl kahve içtiğimiz değil, kiminle içtiğimiz.” demişti. Bu söz beni çok etkilemişti. Şehirlere, yiyeceklere, uçurtmalara, lunaparklara, kelebeklere, çiçeklere bazı durumlarda daha fazla değer vermemizin sebebi, o an yanımızda olan insanlar aslında… Bu yüzden annem ölünce bir daha köfte ekmek yer miyim? Belki bunu bilemem ama kesinlikle yalnız yemeyeceğim…

Orçun Gül

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.