Kurt – Orhan Veli Kanık

Ah! artık benim de benzim sari,

Damar kanımı dolaştırmıyor.

Hiçbir kıyıya ulaştırmıyor,

Beni Sehrazad’ın masalları.

Anlamıyorum dilinden artık

Geceyi saran güzelliğinin;

İçim kor bir kuyu gibi derin,

Bir şey beklemiyor benden artık.

Susmak istiyorum, susmak buğun.

Susmak. hiçbir üzüntü duymadan.

Büyük bir kus iniyor semadan.

Sukut, bu indiğini gördüğün.

Artık tırtılları beslemiyor

Bahçemin orta yerindeki dut.

Başıma kondu ebedi sukut.

Gün yeniden doğmak istemiyor.

Kuşla oldumsa da senli benli,

Beynimi kurcalayan bir kurt var:

Anlamak istiyorum, ne yapar

Rüzgarı boşalınca yelkenli?

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.