Özgür Ruh

Özgür olmak isteyen bir ruhu

Kafese sokan elleri seven yalnız bir çocuk

Anlamadığı onca şey arasında korkakça bakan gözleri

Ve titreyen elleri arasında sevilmeyi istemesi

Ama o çocuğa acımayan zamanın yıktığı yıllar

Ve göğsündeki sızının arttığı dakikalar

Sözlerin ne kadar anlamsız olduğunu anlar

Ve kulaklığından başına vuran şarkının sesini açar

Ne kadar içine attığını fark eden gözleri

İçindekileri yağmurun arasındaki damlalara döker

Ve söz konusu olan özgür ruhu içindeki labirente sokar

Çıkışları kendi elleriyle yok eder

Ve durakta beklediği trenin içinde onca insanın içinde

Öldüğünü gizler sessiz ve hissizce

Sadece şarkının notaları bilir kalbine işlenenleri.

taha lale