Gerçek edebiyat hayata başkalarının gözüyle bakabilmeyi sağlar. Paranın gözüyle değil, insanın, hayvanın, doğanın; kadının, çocuğun, denizin, toprağın, ağacın, suyun gözüyle…
İnsan sevgisini yüreklerinden tümüyle silmiş siyasileri gördükçe, onların doymak bilmez hırslarına tanık oldukça keşke diyorum; başkalarının gözleriyle de bakabilseler dünyaya. Nefret değil, sevgi yeşertseler içlerinde. Savaşı yüceltmekten vazgeçip barışla barışsalar.
İşte o zaman edebiyatın işlevi geliyor aklıma. İnsanı kinden, nefretten, hırstan, öç alma duygularından kurtaracak edebiyattan ve genel olarak sanattan başka nasıl bir sihirli güç olabilir ki?
Cumhuriyet kitap eki, mart 2019.
Darağacı Sanat 