B Planı

Ölmeden önce yapılacaklar listesi hazırladın mı hiç? Benim böyle bir listem vardı tek maddeden oluşan. O madde de mutlu olmaktı. Sadece mutlu olmak. Paraşütle atlamak gibi bir hedefim olmadı mesela hiç. Sadece mutlu olmak istedim. Sen peki? Ne ya da neler yapmak isterdin ölmeden önce?

Huzuru yakalamak, yüksekten atlamaktan daha zor hiç şüphesiz. Peki sen yakalayabildin mi huzuru? Yoksa tam ona dokunmak üzereyken bir daha asla ulaşamayacağın kadar uzağa mı gitti? Peki ulaşamadığın, ulaştığında seni dünyanın en mutlu insanı yapacağını bildiğin ancak imkansız olan ve buna rağmen ona yakın olmanın tadını çıkardığın bir hedefin oldu mu? Benim oldu.

Bazen evdeki hesabın çarşıya uymadığı gibi yapılan planların da kadere ters düştüğüne tanıklık etmiş olmalısın. Menfaatten uzak bir istekti benimkisi. Biliyordum, listemdeki tek maddem onun varlığı sayesinde gerçekleşecekti ama asla benim olmayacağını bildiğim bir hayal gibiydi. Rüyalarını, çok sevdiğin ve asla uyanmak istemediğin rüyalarını düşün. Uykun dağılınca rüya olduğunu bildiğin halde devam etmesi için gözlerini sımsıkı kapatıp rüyana iyice odaklanarak giriştiğin o sevimli çabayı getir aklına. Biliyorsun, sonu yok ama sürecin tadını çıkarmak istiyorsun. Sonra mı? Sonrasının bir önemi var mı? B Planın olması şart mı?

Belki de bu yazının sonunda anı yaşamakla ilgili söylediklerim gelecek aklına ama bu başka. Bu, sonrasını düşünmeden yola çıkmak değil. Anı yaşamak, bir nevi belirsizliğe yelken açmak gibidir. Ancak benim bahsettiğim sonunu bildiğin bir filmi izlemekten farksız.

Sonunu kestirebildiğim bir film vardı önümde. Sonu beni gözyaşlarına boğacaktı hiç şüphesiz ama filmin başı öyle güzeldi ki anlatamam. İzlememem mümkün değildi. Sonunun kötü biteceğini bildiğim halde hem de. Bir B Planım yoktu benim. Film bittiğinde ne yapacağıma dair ufacık bir fikrim yoktu ama o filmi izlemeliydim.

Sonunu kestirebildiğim bir hikâye vardı önümde. Sonu beni mahvedecekti hiç şüphesiz ama uzak kalmam da mümkün değildi. Hiç sonunu hesaplamadan çıktın mı bir yolculuğa? Ben yaptım. B Planım olmadan sevdim. Sana anı yaşa demiyorum. Sadece bazı şeylerin yaşanması gerektiğini kabullen. Acı çekeceksen bile yıllar sonra geriye dönüp baktığında keşke dememiş olursun. Hem bakarsın sonu güzel biter filmin.

Finalini bildiğim bir kitabı okudun mu hiç? Sonunun kötü biteceğini bildiğin bir kitabı okumak cesaret ister. Ama bir B Planın olmadan bu işe kalkıştıysan yoluna devam et. Hem bakarsın finalden sonrasına bir prolog eklemiştir yazar ve sen henüz asıl sonu okumamışsındır.

Papatyalarla ilgili söylediğim detayı hatırlıyor musun? Biraz daha sabret sana hikâyeyi anlatacağım ama şunu da bilmen gerek… B Planım olmadan çıktığım bu yol en sevdiğim çiçek olan papatyalarla süslenmişti. Yolun sonu belki uçurum belki değil ama inan bana, yol nefes kesici.

Çağla Fulya

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.