anlatmak gerek bazen bu tek kişilik hayatı ne de olsa tek karakterlik bir alandı başka…
Etiket: Taha Lale
piyanonun tınıları arasında yorulan eller yavaş yavaş düşen cümleler çaresiz sessiz bir şekilde uzakları izleyenler…
masalsı hikâyeye mi dönmeli yoksa bu gecenin ardında mı kalmalı hayat karanlığın içinde bekleyenleri mi…
gecenin engin karanlığında boğulan İstanbul’u izliyordum yorgun gözlerle akşamın habercisi olan kırmızı tonları gökyüzünü kaplarken…
yavaşça aralanan kapı ardında neler getireceğini bilmeden yürüyen biri aklında neler kaldı bilmeden yoluna devam…
yaşananlar hiç yaşanmasaydı hatalarını telafi edebilseydin bakar mıydın ardına geride kalan acıları önemser miydin ya…
beklersin zaman geçer beklersin ömür geçer beklersin insanlar gelip geçer ve beklersin herkes gider birden…
küçük bir çocuk baktı gözlerime kısık sesiyle bir soru çıktı ağzından herkes gider mi diye …
Oyun değil dedikleri bu hayat oyun kuralları ile devam ediyor komik gelecek belki de kimilerine…
Solmuş teninin rengi yine mi düştü gözlerin yerlere yine mi daldın uzak düşüncelere nereye kadar…