Esir Kent

Bilmiyorum
Nerede başlayıp nerede bitiyor
Bu önümde uzanan dik yokuşlar
Ellerim dadandı sessizliğin hanesine
Huzuruma çıkamıyor
Saklı kalmış dünün yarınları

Bir çığlık var kulağımın dibinde
Çok uzaklardan gelen ıssız bir çığlık
Ne yöne yürüsem nafile
Buradan geçmiştim az önce
Ne elimde bir pranga
Ne ayak bileğimde
Ben değilim esir olan
Kent, taçsız bir düşkünün elinde

Çağla Fulya

Yorum bırakın

Bu site, istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanıyor. Yorum verilerinizin nasıl işlendiği hakkında daha fazla bilgi edinin.