Unutmak

“Uyanıyor! Anne uyanıyor! Uyandı!” diye sevinç çığlığı atan ince bir sesle, genç bir kadın sesiyle doldu kulaklarım. Arkasından, “Çok şükür rabbim! Uyandı evladım!” diyen yaşlı bir kadın sesiyle… Onun sesine başka başka sesler karıştı. Bir gürültü kapladı gitti kafamın içini. Başım zonkluyordu. Ne diyeceğimi ne yapacağımı bilmiyordum. Kısık kısık açıp kapadığım gözlerimin önünden bulanık görüntüler akıyor, bir süre sonra silinip yitiyordu.

Eyüp Saka

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.