“Uyanıyor! Anne uyanıyor! Uyandı!” diye sevinç çığlığı atan ince bir sesle, genç bir kadın sesiyle doldu kulaklarım. Arkasından, “Çok şükür rabbim! Uyandı evladım!” diyen yaşlı bir kadın sesiyle… Onun sesine başka başka sesler karıştı. Bir gürültü kapladı gitti kafamın içini. Başım zonkluyordu. Ne diyeceğimi ne yapacağımı bilmiyordum. Kısık kısık açıp kapadığım gözlerimin önünden bulanık görüntüler akıyor, bir süre sonra silinip yitiyordu.
Eyüp Saka
Darağacı Sanat 