Esrar Kargaşası – 7.Bölüm: Yolculuk

Kadir, başını otobüsün camına yaslayarak yolu seyre dalmış bir haldeydi. Yolculuk ona hep hüzün getirirdi ister istemez. Yine öyle olmuştu. Uzun bir yolculuğa çıkmayalı çok uzun zaman olmamasına karşın Kadir çok eskilere dalmıştı. Külüstür otobüs düz yolda giderken bile sarsılıyordu. Bu hal Kadir’i oldukça sinir etmeye yetse bile yine de eski bir alışkanlığın getirisiyle uzun yolculuklara kendi arabasıyla çıkmıyordu işte. Binerdi bir otobüse ve güzelim memleketinin güzelliklerine baka baka giderdi hep uzun yolculuklarda. Fakat bu kez başkaydı. Gece bir vakti aklına esip de plansız çıkmıştı yola. Buna rağmen cam kenarına bilet bulmayı başarmıştı. Karanlık içinde gece uzarken o yola bakıyor, yetmeyen aydınlatmaların eşiğinde yolu izliyordu.

Külüstür otobüsün giderken çıkardığı ses, rahatsız koltuk, saatin gece yarısını geçmiş olmasına rağmen bazı yolcuların umursamazca yüksek sesle konuşmaları, varacağı yerin Kadir’in yüreğinde yarattığı uzlaşılmaz tedirginlik onun asabının fazlasıyla bozulmasına neden oluyor, tahammül sınırını aşıyordu. Birçok sinir bunalımından sapasağlam çıkan Kadir’in öfke patlaması geçirmek için bir yaprak hışıltısı yeterli oldu bu kez. Kadir cama dayadığı kafasını yan koltukta bulunan ve kitap okuyan gence çevirdi. Öfkeyle dikti gözlerini gence. Sertti bakışları. Ona çıkışacaktı. Genç onun kendisine baktığını fark etmedi. Yeni bir kitaba başlamanın heyecanı, yepyeni bir âlem keşfetmenin sevinci içerisinde sımsıcak bir yüzle kitap okuyordu. Dudakları bazen aralanıyor ve kitaptaki sözcükleri mırıldanıyordu. Kadir gencin yüzünde oluşan bu ifade bir yerden tanıdık geldi ya anımsaması da çok uzun sürmedi, bakışının sertliğinin yumuşaması da. Neye, niçin kızdığını unuttu bile. Gencin heyecanını paylaştı, ona saygı duydu. Çok beklenmedik bu hareketi kendisinden beklenmeyen bir yüz ifadesiyle gülümseyerek yaptı. Yetinmedi bununla. Merakına yenik düşüp kaçamaklı bakışla kitabın kapağına baktı: Orhan Veli – Bütün Şiirleri. Kafasını tekrar cama yasladı. İlkin uzun süredir kitap okumamanın ezikliğini duydu. Yadırgadı geçen zamanını. Ama işte, diye geçirdi içinden. Zamanımız çok kısıtlı. İş güç derken yoruluyor insan. Hem zaman kalmıyor ki vakaları düşünmekten, hırsız, katil peşinden koşmaktan.

Bu ve buna benzer sözlerle kendi avutup haklı çıkardı. Sonra Orhan Veli’yi düşündü. Onun şiirlerinden kaçı aklında kalabilmişti acaba? En sevdiği şiiri içinden söylemiştir mutlaka.

Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Gözyaşlarıma, elinizle?

Sonraki bendi hatırlamak pek kolay olmamıştır Kadir için. İnsan ne çabuk değişiyor, ne çabuk vazgeçiyor, ne çabuk öylece unutuveriyor sevdiği her şeyi. Bu sözlerimi Kadir duymadı. O an aklından bunlara benzer cümleler geçtiğini de düşünmüyorum. Sadece yaşamın getirisine bakmayı öğrenmişti o. Geçmişi karıştırmak, yâd etmek, hayıflanmak ona göre şeyler değildi. Ama eminim bu şiirle yetinmediğine. Hafızasını zorlayarak başka bir şiir, kısa da olsa başka bir şiir daha hatırlamaya çalışmış olmalı. Belki de benim sevdiğim şiiri değdirdi dudaklarına:

Güzel kız, sen küçüklüğümde
Bahçemizdeki erik ağacının
En yüksek dalına kurduğum
Öksenin üstünde dolaşan
Saka kuşu kadar
Sevimli değilsin.

Olması gerekenden daha uzun süren yolculuktan sonra Kadir adımlarını memleketin başka bir kadim kenti olan İskenderun’a attı. Yolculuk boyunca uykusuzluğun getirdiği halsizlik varacağı yere karşı duyduğu istemsizlikle bitişince tedirginliği sinire dönüştü. İşte bu halle ilk adımını attı şehre. Bu halden dolayı şehrin görkemiyle, güzelliğiyle, tarihiyle zerre ilgilenmedi.

Eyüp Saka

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.