Hayatımın Karanlık Denizi

Uzunca kürekle sandalıma yön verdiğim bu bir yıl içinde fazlasıyla çok şey değişti. Karanlığın içinde küçük bir sandalla dolaştığım sonsuz denizin bir kısmında bir yönümün varlığını buldum. Hedef koymadığım bu karanlık geleceğimde küçük bir ışık süzmesinin gözüme çarptığını fark ettim. Bu ışık süzmesinin yeniden yok olmaması için hızlı hareket etmeye çalışıyorum. Küreğime verdiğim güç daha fazla, daha hızlı. Çabuk yorulacak olsam da dinlenip güç toplamayı öğrendim. Nerede durmam gerektiğini biliyorum artık. Direncim küçük bir umuda bağlı olsa da ona ulaştığımda nelerin olacağını bilmiyorum. Bu, yine de hiçbir yaşam belirtisinin olmadığı kapkaranlık denizde yalpalayarak gitmekten çok daha iyi.

Karanlığın içinde birden beliren olaylar bazen sandalı ters çevirerek boğulmama neden oldu. Uzunca süre tekrardan sandala çıkamayarak ona yetişmeye çalıştım. Hayatımın iplerini tekrardan elime alamamak beni perişan etti. Suda ileri geri giderek kendimi şaşırdım. En sonda tekrardan sandala çıktığımda tamamen dağılmış bir enkazla baş başa kalmıştım. Yeniden tamir ederek yola devam etmek uzunca zaman almıştı. Bazen de karşıma çıkan güzel anlar sonucu onları yanıma aldım. Hayal balonları oluşturarak sandalın en tepesine bağlayarak benden kopmamasını sağladım. Şiddetli rüzgâr çıktığında bana yön vererek ne yapmam gerektiğini gösterdiler ya da ipler sağlam değilse koparak uçmalarını ve yok olmalarını sağladı.

Arada yanımda beliren insanlarla sohbetler keyifli bir zaman geçirmeme neden olurken birden yok olmaları beni yeniden yalnızlığa sürükledi. Geçen güzel günler kendilerini anılara bıraktı. Bazen yeniden yanıma geldiklerinde hiçbir şey eskisi gibi olmadı, anılar üzüntülere dönüşerek sona erdi. Yıllar boyunca yanımda olanlarla da keyifli zamanların mutluluğunu hayal ederek yeniden yaşamaya devam ediyordum.

Bu kötü zamanlarda yalnız başıma geçirdiğim süre boyunca elimdeki fenerin ışığı bile yönümü aydınlatamazken kaybettiğim yolu tekrardan bulmak imkânsız hale geliyordu. Şimdi ise umudun ışığını takip ediyor olmak beni heyecanlandırıyor, yeni hayallere sürüklüyordu. Işığı bir daha yeniden göremeyecek olsam da peşinden gidiyor oluşum ve fırtınasız geçen günler kalp kırıklığımı azaltıyordu.

Umudumun var olduğunu görmek, karanlık denizimde dinlenmek için adalar oluşturuyordu.

Ece Bozkurt

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.