Güz Sayısı | Editörden

Güz’ün ayak sesleri köklerimizi örttüğünde, göğe değen dallarımız alkış tutuyordu sararmış rüzgâra. İlkyaz’da filizlendik, Yaz’da çiçek açtık. Güz’de içine kapansa da hislerimiz; biz yerimizi sevdik, yolumuzu bulduk. Ne gelip geçen bir rüzgârdık ne de rüzgâra göre yön değiştiren aylak bir yelkenli. Akranlarımız kaçışırken biz fırtınalara direnerek güçlendik.

Şirazesi kaymış kitabın kağıttan uçakları dört dönerken çevremizde, kimi yere çakıldı kiminden haber yok. Üzerine titreyen rüzgârın açamadığı bir kitap ise, Darağacı Sanat’ın dallarında hayat buldu. Darağacı Sanat, söyleyecek sözü olan ama tek renk balonlardan ayrıldığı için söyleyecek yer bulamayan hislerin sanatla arasında köprü kurdu. Yolumuz uzun, öyle ki sonu yok ve eşiğinde yenilik var. Bu yoldan dönenler tekrara düştü.

Bu sayı, sanatın uzattığı eli tutan ve yeniye yol yapan kalemlerin Güz’e selamı…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.