Teselli

İki kanadım da birden kırıldı bugün

Gülüp geçememek ve ağlayamamak

arasında bir mahşerde

Bir taş ki kelimelerin

Çocuk!

Boyundan büyük

Kurşundan ağır

Oturdu içimin en iç köşesine

Nefes alamıyorum

Boynu bükülen harelerinde
Soldu tebessümlerim
Soldu gözlerime ektiğim çiçekler
Yaralı bir güvercin gibi titrerken
Sen kanayan kanatlarımın altında
Sarıp sarmaladım sadece
Sımsıkıca…
Çünkü anne kucağı diye bir yer vardı
Bu dünyada
Bütün yaraların iyileştiği

Hatice Yılmaz Işıktaş