Sevgisiz Gözler

Bakışlar vardı huzur dolu

Bir ev vardı kalbinde ona yer verdiğin

Ama çoktan terk edildiğini anlamadan

Öfkeyle yanıp tutuşmuştu

İnsanı bitiren kendisine olan öfkesiydi

Ve o öfkeyi sevdiğine karşı değil kendisine yöneltmesiydi

Verdiği sevgiyi yakıp yıkanlara olan isyanıydı

Ama düğümlenen sözleri arasındaki basit isyanıydı bütün hayatı

Kaç kere ölmüştür seven insan sevgisiz gözlere bakarken

Kaç kere ölmüştür insan aşk için çabalayıp hiçbir şey istemezken

Sevmek için nedene gerek yokken kalbi kırmak neden

Hayat bir serüvendir sonu belli olmayan şeylerle dolu olan

Kaybettiklerimizle dolu olan

Üzerimde kalan bu yükü kabullenen yine bu kalp her insanda olan

Taha Lale

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.