Söz Büyüğün | Nurullah Ataç

Nurullah Ataç

Sokakta bana “Ağabey! Amca!” demiyorlar mı, sinirleniyorum. Belli etmiyorum sinirlendiğimi, ses çıkarmıyorum, ama içimde bir öfke duyuyorum. Neden? Bizim ulusun törelerinden bu, kişi kendinden yaşlılara “ağabey” der, “amca” der, “baba” der, kadınlara da “anne”, “abla”, “teyze”. Ben işte bu töreye kızıyorum. Niçin birbirimizi kardeş sayıyoruz, bir soydan sayıyoruz? Bunun toplumda ne kadar kötü etkileri olduğunu görmüyor musunuz? Biz birbirimizi böyle kardeş saydığımız, bir soydan saydığımız için çabucak laubali oluyoruz, ötekinin berikinin, bize en yabancı olanların bile işine karışıyoruz, hemen özel yaşayışını da öğrenmeye kalkıyoruz. Biraz yabancı olalım birbirimize, lâubalileşmeyelim, yakınımız saymayalım birbirimizi.

günce, 1953-1955, 15 nisan çarşamba.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.