Çatlak Bardak

Sessiz sokağın ortasında, gecenin bir yarısında valizimi çekerek tek başıma yürürken bana anlatmak istediklerini ve onları anlamak için ne kadar geç kaldığımı düşünüp kendimle kavga ediyordum.

Şimdi ayrılık çanları evliliğimizin üstünde çalarken, ‘keşke’ demenin hiçbir şeyi düzeltmeye ya da geri döndürmeye yeterli olmadığını söylüyordu bana içimdeki çaresiz ses.

Evliliğimiz altı yılı devirmiş, her evli çiftte olduğu gibi monoton bir hal almıştı. Aslında bu monotonluğa ben sebep olmuştum, yeni farkına varıyordum. Oysa Gülşen, her şeyi ilk günkü gibi tutmak için hep çabalamıştı. Kör olmuştum sanki, görememiştim onun bu uğraşlarını.

Son konuşmamız birkaç saat önce yapıldı ve bitti. Ayrılık kararının ne kadar kesin olduğunu gördüm, topladığı valizleri kapı önüne koymuştu ve gitmeye hazırdı. Hayatımızdan, evimizden, bizden, benden…

Oturduk karşılıklı, yüzündeki yorgunluk ve bezmişlik ilk kez bu kadar net çarpmıştı gözüme. Onu bu hale ben getirmiştim, ben yorup incitmiştim kadınımı bu denli. Geç kalınmış pişmanlığım yüzüme çarparken, onun aldığı karara saygı duymaktan başka çıkar yolumun kalmadığını anlamıştım. Gitmesi gereken o değildi, bendim. Eşyalarımı toplayıp çıktım…

Gülşen’le okulda tanışıp, ben askere gidip gelince de hemen evlenmiştik. Dünyanın en güler yüzlü kadını olabilirdi o. Bitmeyen enerjisi, her şeyi güzelleştirmek için dur durak bilmeden koşturması beni ona âşık etmişti. Evlendik, hayatlarımızı birleştirdik ve mutluluğumuz da katlanarak devam etti. Bir süreliğine…

Sonra ben, her şeyi sıradanlaştırdım. Her günün birbirine benzediğine inandım ve kendimi kısır bir döngünün içine hapsettim. Gülşen’in beni oradan kurtarmak için uzattığı eli tutmadan, inatla kendimi bu çukurda tuttum durdum.

Karşıma geçip söylediği sözler canımı çok acıttı, ama her cümlesinde haklıydı sonuna kadar.

Hatalarım üzerime bir kaya gibi oturdu.

Yaptığı hiçbir şeyi beğenmemeye başlamıştım, beğensem bile bunu ona söylememeye… Küçücük olayları kocaman hale getirip kırıcı laflar ettim ona, defalarca. Sonra özür bile dilemeden, ertesi gün onun normale dönüşünü izledim. İçten içe egomu tatmin ettim aslında, ‘Bak haksız olduğunu kabul etti işte’ diye egomun sırtını sıvazladım durdum. Hatta üstüne ben tavır yaptım, hiç hakkım yokken.

Özel günleri unutmaya başladım. Eve gelip de özenle hazırlanmış sofraları görünce bir şeyler unuttuğumu anladım ama o zaman bile taviz vermeden işimin yoğunluğunu bahane edip üste çıktım.

Saygısızdım ona karşı, onun duygularına ve fikirlerine hiç özen göstermemeye başladım. Aslında hayatımı şekillendirmemde en büyük payı olan Gülşen’di. Ben bu gerçeği zamanla toza çevirip savurdum. Ütüsüz gömlekler, tuzu az yemekler, kırılan bardaklar, sevdiği diziler ve buna benzer bir sürü şey için kalbini parça parça ettim onun. Düşünmeden söylendim, bazen hiç susmadan konuştum ve onu bunalttığımı fark etmedim bile. Hastalandığında bir tabak çorba yapmaktan aciz kaldım, hatta ondan bana eksiksiz sofralar kurmasını bekledim.

Çünkü onun bir gün benden gidebileceğini hiç düşünmedim. O her şeye tahammül ettikçe, ben daha fazlasını yükledim. Bardağın dolup taşmak üzere görmedim, hatta kırılmaya yakın olduğunu.

Ama gidebiliyormuş, beni bırakabiliyormuş anladım. Birkaç saat önce karşıma geçip de bana yaptığım bütün hataları saydığında anladım. Küçücük dokunuşlarla mutlu mesut sürdürebileceğim evliliğimi, saçma sapan hatalarla bitirmiştim, kendim getirmiştim sonunu her şeyin. Sevdiğim kadını, o umutla her gün yeniden yeşerek kadını soldurmuştum işte sonunda.

Birkaç saat önce karşıma geçip de bana o cümleleri kuran kadın, benim hâlâ âşık olduğum kadındı evet ama artık o kadın bana âşık değildi…

Esra Barın

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.