Yaşayamayan Adam

Adam bir kadını sevdi

Tuttu sevilmeyi bekledi

Korkak adımlarına  hayaller ekledi

Sindi bir köşeye sevilmeyi bekledi

Gel git’lerin sallandırdığı kararlarının

Ardına saklandı tereddütlerle dolu

Takıntılı ve saplantılı aklının kuruntusunda

Yaşamayı unuttu

Büyük büyük düşleri küçük limana sığdırdı

Sandı

Ve bekledi

Kürek çekmeden, denizle boğuşmadan

Kaptan olmayı

Bekledi zamana zaman ekledi

Tepesi atınca bazen bazen

Atıverdi ruhunu kalabalık caddelerin yalnızlığına

Bir gün… Bir gün… dilinden hiç eksilmedi

Yarınlarına yarın kattı

Düşlerini düşürmedi

Kendini kandırdı

Döngüsel yaşam devrederken

O durdu saydı yerinde

Umurunda olmamışken zaman beyin

Görülmeyi umdu

Koştu

Gölgeliğine gölgelik ekledi

Dayanamadım onun umarsız yaşamına

Çektim köşeye anlatmaya yeltendim

Efkar duydu  yeise düştü

Ama sandım anlayıverdi yaşamı

Beni üzmedi kırmadı yormadı

Pişmanlık duyumsatmadı

İsterdim deyivermeyi oysa

Zaman aralıklarında

Dans etmedi

Durdu

Bekleyişine bekleyiş ekledi

Yaşamayı bekledi

CANKUŞ

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.