Amansız bir derde düştüm.
Kendi kuyumu kendim eştim.
Aşk şarabından fazla içtim.
Düşüyorum tut ellerimden, anne.
Arsız kalbimi yerinden söktüm.
Feryat figan yerlere çöktüm.
Bir hayırsız uğruna gözyaşı döktüm.
Ağlıyorum öp gözlerimden, anne.
İki güzel söze bir bakışa kandım.
Geçici bir hevesmiş ben sevda sandım.
Yâr diye yatağa yorgana sarıldım.
Üşüyorum beni koynunda uyut, anne.
Üzüp kırdıysam seni… beni affet.
Mühürlemişti beni bu aşk denilen illet.
Senin ayaklarının altında cennet
İzin ver yollarına toz olayım, anne.
hATİCE IŞIKTAŞ
Darağacı Sanat 