Tarifsiz Korku

“Nerede kalmıştık…”diye düşüncelerime sordum

O da bilmiyordu nerede olduğunu

Hangi uçurumun kenarında bulunduğunu

Onun da bana faydası yoktu artık

O kendi çırpınışlarıyla hayata gülümsemeye devam ediyordu

Korkuyordum düşüncelerimden

Kabul etmekten

Ne zordu nefes alırken endişe içinde yürümek

Bakmak, tutunmak hayata

Oysa ki içimdeki ben, bendeki kalp bambaşka…

Sigara içmesini bile özler mi insan

Geç saatte gelmesini mesela..

Kim derdi ki bir gün oturacaksın

Elinde olmadan izin vereceksin düşünmeye 

Kara kara…

Benimki bir aşk, bir sevda 

Tutundum Rabbimin hayrına…

Dualarımda onu okurum, dilimde Baba…

Elbet bugünler son bulacak, şakalaşacağız

Belki de kızacaksın yine bana… 

Yüreğim alev yangını, kim yakıştırır ki atasını kara toprağa…

sema ışıktaş 2019

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.