Özlem

Özlemim derin bir suskunluğa büründü

Ağladı küstah haykırışların çığlığına inat

Küskün cümlelerle uyandı ürkekçe göründü

Her daim takıldı hayallerime acı ve sert

Duygulardan çekindim ben korkak esir

Ve sakladım kendimi kendimden özlemimi senden

Bir uçurma yaptım özlemim yüreğimden havalanan

Gökyüzünde mavi gözlerimde bahar

Bir umut coşkusu var içimde dinmeyen

Eski bir nağme çalınır yüreğimdeki özlemden

cankuş