“Şeriat göğe çekildi, alem zulm ile yıkıldı” dedi Pir Sultan Abdal Tam 400 sene öncesiydi…
Kategori: Şiir
Geriye kaldı, karanlık… Aydınlık yandı. Bir aydın… Bir ülke… Nefessiz kaldı, bir şair… Ciğerler yandı……
Kapalı kapılar ardında Solgun bir ülke Sanat mahsur Günler çuvala girmiş Bekleyişlerin sonuncusu bu Yarın…
Bulutlar arasından sızan ışık demetleri Ruhunun ritmine ayak uyduran rüzgarın sesi Çağırıyor seni çağırıyor kalbindeki…
Acıdır örtülen geceden üstümüze Aç kapıyı bak ben geldim dercesine Özgürlüğün adına yakışan kanatları Sıralandı…
Çekmişim elimi eteğimi Beni üzen ellerden Hüznüme âmâ gözlerin Pervasız sözlerinden Düzmece duygular Kof çıkan…
Birleşmemiz gereken bazı meseleler var. Seninle benim aramda gibi gözükse de Aslında senin ile ölüm…
Ömür saatinde vakit Kırka bir kala Ve ben kahvemi yudumluyorum Cam kenarında Rüzgâr esti Güneş…
Camdan bakardım Görmeye değer hiçbir şey yokken mutsuzluğumu saklardım hissizliğimi bulaştırmamak için dudaklarıma Rüzgâr sert…
İlk damla düşerken gözümden Hüzün bulutu gitmezken yüzümden Bisküvi kokulu hayallerim Alınırken bir bir elimden…
Darağacı Sanat 