Işıklar çekildiğinde yıldızlar içe kapanır, sözler havada kalır. Karanlığın ağırlaştırdığı sözleri insan taşıyamazken, kağıt suda taşır. Ne oldu kendini martı sanan karga? Her hayal alıcı bulsa da var olana göz yummak iyimserlik. Kimsenin görmediği yıldızlar var hâlâ.
Görünenin arkasındaki gerçeğe ışık tutmaktan ziyade, hakikati süslü bir örtüyle örtenlere çanak tutanlarla birlik olanların hayretle değil de hayranlıkla izlendiği bir çağda yaşamanın hüznünü paylaşan ancak üzülmenin yetersiz olduğunu bilerek tüm harfleri, kelimeleri, cümleleri bir zırh gibi kuşanan, eli mikrofonsuz olsa da sesi çağıl çağıl çağlayan bir yürektir Darağacı Sanat.
Bu sayı; karanlıkta kalan sözlere alev olan edebiyat kökenli çok sesin gerçekle yüzleşmesi.
Darağacı Sanat 