“…ama Allah’ın koyduğu yerde yıldızlar daima yalnızdır”
Behçet Necatigil
Dönencede bir kuş bekler gün ışığını
Soyunsun diye yeryüzü karanlığından
Gün ışığı, öpsün omuz başlarını
Beklerken seni diye kıvılcımdan bir kurşun uğultusunda
Tanrı yalnızlığında
Dönencede bir kuş bekler gün ışığını
Silkeleyerek kanatlarını ve onlarca yılın kederini
Alaca alınyazısını alarak
Bırakmak ister kara geceyi kara toprağa
Kanaması gibi ruhumun
Dönencede bir kuş bekler gün ışığını
Bilmem kaç yıldır araftayım
Gündüzleri gecenin korkunç yüzüyle susturulan
Kopuk zaman zincirlerini yakalıyorum kirpiklerinden
Yetiş bitsin bu kuşku ve kor/ku
Güne seslenirim koy yaran yaram üstüne
Dönencede bir kuş bekler gün ışığını
İbrahim Yılmaz
Hüznün suskunluğu vururken kanatlarına
Bella Ciao gibi seslenir “beni bir dağın tepesine göm”
Bir çiçeğin gölgesine…
Darağacı Sanat 