Bir Anlık Yanılgı

Karanlık günün akşamlığında kar kışlık. Senin hülya dolu gözlerinden uzanıyorum maviliğine  dünyanın. O an apaçık aydınlık saçıyor gökyüzü geride kalmış fırtınalar yüreğimin dingin sularının enginliğinde.
Eski bir ağaç gövdesine tünüyorum. Ağaçkakanlar gibi kakıyor başımı insanoğlu. Alt dünyaya uzanan bir tüneli arıyorum kökünde ağaçların. Senin masallı saflığın yerini kara düşlere bırakmış. Terk edilişin adını sayıklarken açıyorum insanların dünyasında gözümü diliyorlar aldanıyorum. Karanlık gözlerimi açtığında senin saçının kokusunu taşıyan rüzgârın ılıklığını duyumsayacağımı yanıltıyor beni. Bu kaçıncı aldanış beni taşıyabilecek  bir evi sırtlanıyorum sırtıma kaplumbağa adımlarında
Sen yoksun ve hiç olmadın,  düşlerimde gezinen yalancılının andırışlarımdayım.

Fuat Mecnun

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.