Aslında Ayrılık Hep Oradaydı

Ortaköy ayrılmaların kıyısıydı. Hangisinin son buluşma olduğunu çözemediğimiz, ayrılığın keskin kokusunu duymazdan geldiğimiz o yerde, ruhumuzu sığdıramadığımız ellerimize yenik düşmüştük o Eylül.  Kendimize uzak kaldığımız bu kentte birbirimize nasıl yakın olabilirdik ki? Kaçtığımız -kendimizden, bizden, uçurtmalardan, salıncaklardan, hayattan- soluksuz bir direniştik birbirimize. Topladığımız bütün yalancı anıların sahtekârlarıydık gülüşlerimizde.

Orman gibiydi gözlerin, denize bir türlü açılmayı bilemeyen… Belki yıldızları kaybettiğinden belki de kuşluk vaktini göremediğinden. Belki de korkularına yenik düştüğünden.

Yağmur çiseliyordu ve Eylül omuzlarımızdaydı ağır bir yük misali. Hiç özlemeyecekmiş gibi kayıtsız baktık birbirimize. Sahi, biz özlemeyi biliyor muyduk ki? Kim bilir… Alnındaki bir tutam saç, geçen yıllarımıza tanıklık ederken aynı zamanda alay ediyor gibiydi bizimle. Senin aklın anılarını aradığın tren raylarında, benim suskum akşam arkadaşlarla gideceğim operanın biletlerindeydi.

– Belki özlemeyiz, dedin.

– Belki, dedim.

Aniden yağmur çiseden sağanağa geçti. Ellerimi kanguru cebime soktum, her şeyi gizleyen ezici sağanaktan kaçmak istemedim kendime yakalandığım o anda.

– Yine Eylül’dü değil mi?, dedin.

– Eylül’dü, dedim.

Kedi yavrusuna dönmüş halimizle son kez baktık birbirimize. Yan yana birkaç adım sürüdük kendimizi.  “Biletler çantamda mıydı?” diye geçirdim aklımdan. Az sonra  vedalaşacaktık ve ben çantama bakacaktım. Sessizce yol ayrımına vardık. Saate göz atıyormuş gibi yaptık ve kelimelere dönüşmeyen bir vedanın ardında kaldık.  İki yıl sonra karlı bir İstanbul sabahında beni arayıp özlediğini söylediğinde anladım ki o biletler bendeki ayrılıkmış. Sen ise o raylarda kaybolup bütün istasyonlara sürüklemişsin kendini tekinsizce. Ve ilk Eylül meğer bitişin başlangıcıymış bizim için o yerde. Bilemedik… Vedaları bilemedik… Özlemeyi bilemedik… Sevmeyi bilemedik… Biz birbirimizi hiç bilemedik….

Eylül + Ortaköy… Başlangıçların ortasındaki ayrılık kıyısı…

                                                                                                            Hap Çocuk

                                                                                                      Kestel/Kasım 2017

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.