Öpsem
Bahar kokulu gözlerinden
Her gün
Yeni bir yaprak düşerken ömrümden
Güneş aralar mı
Dikenli tellerle örülü
Yorgun, yaşlı ruhumun perdelerini
Yeniden
Yeniden doğar mıyım
Küllerimden
Tutsam
Vatan gibi soylu ellerinden
Soluk, eğreti gülüşümü
Sisli kederlerimi
Süpürür mü tek tek
Bir deli rüzgâr
Yeniden
Yeniden duyulur mu kuş cıvıltıları
Gönül bahçemden
Duysam
Yeryüzünün en güzel ezgisini
Sesinden
Güz yağmuru
Islatıp yeşertir mi
Yitik ümitlerimi
Ve yeniden
Yeniden
Kanatlanıp uçar mı kalbim
özlem polat
Darağacı Sanat 