Mahkum

Boyun eğişlerinde bir mana saklanıyordu

Çoğu zaman apaçık bir isyanın giziydi bu

Suskunluğa atılmış bir öfke hep mi ürpertir bizi

Sorgulamaya itilen göz kapakları

Bizi hep mi düşünceli gösterir

Ya çaresizlik

Var mıdır ona giyindirilecek bir kılıf

Volta atmak mesai saatlerinde avluda

Göğün altında

Ve uzanamamak ona uzandıkça uzaklaşmak

Her bir adımda

Mahkum

Seni bu kodese tıkan neydi

Söyleme

Ürkütürüm al taşıma konmuş kelebekleri

Bir bulutu gözlerim belleyebilirim

Fakat bilirim işte sebepsiz değil yatman üst üste

Uykusuz gözlerinin düşmanı vicdanın

Seni çeker muharebe meydanına

Öyle ya vicdan muharebesini kazanmamıştın henüz

Kazanmak

Neyi kazanacaktın

Neyi kaybedecektin kaybettiğinde

Mahkum

Esaretinin çıplaklığında

Çığlıkların duyulmadı

Sen kendini belli ettin

Kaybetmeyeceksin besbelli

Ama kazanmak

Korkutmadı mı hiç seni

fuad mecnun