Kurbağaların Serenadı – Sabahattin Ali

Bir paçavra yırtıldı kamışlar arasında,

Bak sevgilim; haddini bilmeyen bir kurbağa,

Başladı yosunlarda serenatlar çalmağa…

Istırap, ses haline gelmiş yaygarasında:

Senelerce tozlu bir rafta uyuyan keman,

Böyle şikâyet eder reçinesiz bir yaydan.

Fakat senin karşında bu ne kadar küstahlık;

Bir kere kendisine bakmıyor mu bu alık?

Nasıl açıyor sana gönlünün yarasını?

Acaba ne umuyor böyle gevezelikte?

Şimdi, ayaklarımla öpüşen bu eşikte,

Bilmiyor mu kaç âşık kırdı gitarasını?

O da bilir bunların neticesizliğini,

O da senin karşında duydu acizliğini,

O da nâdimdir gönül verdiğine sevgilim!

Madem ayak ucunda bir kurbağa vaklıyor,

Karanlık şimdi bütün cürümleri saklıyor;

Onu çiğne sevgilim! Onu çiğne sevgilim!

1928

*Bu şiir, 30 Ağustos 1928 tarihinde Servet-i Fünun dergisinde yayımlanmıştır.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.