Yazamayan Yazar

Bazen çok sorguluyorum. Hatta genel olarak sorguluyorum. Sorgulamadan yapamam ki. Ya da sorgulamaktan başka nasıl yaparım, onu bilmiyorum. Fakat son zamanlarda görüyorum ki, sorgulamak da yetmiyor. Yazamıyorum. En iyi bildiğimi düşündüğüm işi yapamıyorum. Yazamayan bir yazarım.

Bir başlarsan gerisi gelir, üzerine iyice düşünüp kurarsan sadece oturup yazması kalır, otur ve kendini kendine bırak, sonra kaldır kafanı ve yazmış olduklarına bak. Ah! Bunlar artık birer peri masalından ibaret. Yazamıyorum. Üretemediğimden değil, yazsam ne olacak sanki dediğimden. Ben mi değiştireceğim bu hayatı? Ben mi kurtaracağım yenilmezlerin bile kurtaramadığı dünyayı? Ben mi baştan aşağı yazacağım tüm yaşananları? Ben… ben… ben. Ne kaldı ki benden geriye? Ne kaldı ki yazmaya olan hevesimden kalemimde?

Bir şeyleri değiştirmek istiyorum. Değiştiremesem bile sorgulatmak. Ama sorgulanmak değil, kesinlikle değil. Artık inancımla oynansın istemiyorum. Artık yazdığım için umutsuz vaka olarak görülüp hayatta maaşlı bir işe girmek dışında bir şey başaramamış olan insanlardan tavsiye almak istemiyorum. Sanırım artık isteklerim, istemediklerimden az.

Bir adam var diyorum, o adam hep vardır zaten diyorlar. Âşık olmak diyorum, kime âşıksın diye soruyorlar. Fakirlik diyorum, germe diyorlar. Zenginlik diyorum, hayal satma diyorlar. Yanlış diyorum, bu konulara girme diyorlar. Doğru demediğim için, yanlışım sanıyorlar. Birilerinin gerçeklerine inanmak yerine, gerçeklere inandığım için deli diyorlar. Çok yazınca başıma bela almamdan korkuyorlar. Korktukları bu değil aslında. Onlar sadece hakkımda bir beyanda bulunmak istiyorlar. Yorum yapmak, benim de bir fikrim var demek istiyorlar. İşte bu yüzden artık yazamıyorum. Ne bir şeylere karşı var bir umudum, ne de yeni hayaller kurmaya heyecan duyuyorum. Yazdıklarımı anlamak yerine, neden yazdığımı anlamaya çalışmalarından yoruldum. Değer görmemekten, emeğimle emeğime biçilen değer arasında kalıp değmez denilmekten yoruldum. Bırakıyorum.

Biliyorum, umursanmayacak geri duruşum. Sen bir ara şöyle şeyler yapıyordun’dan öteye gitmeyecek yaptıkça gurur duyduğum. Yazar olduğumu yalnızca alkol masalarında hatırlayıp “Yazarlar ayyaş olur, sen niye içmiyorsun?” sorusunu sormak için değer görecek yalnızca yaparken tek mutlu olduğum. “Boş ver, senden öncekiler ne yapabildi de sen yapacaksın?” tespiti ile yine yorum yapabilme güdülerini tatmin etmekten başka bir şeye yaramayan insanlarla muhatap olmaktan yoruldum. Ama bir dakika… sanırım bu defa bir işe yaradılar.

Benden önceki yazarlar ne yapabildi? Kalktım, gittim kitaplığımın karşısına dikildim. Kırpmadan gözlerimi, baştan aşağı süzdüm. İlk dikkatimi çeken şeyle irkildim. Bu kitaplıkta yaşayan tek yazar bendim. Onların arasına nasıl oldu da girebildim? Onları tanıyarak, onlarla sabahlayarak, onları anlamak için anlaşılmaz olmaya katlanarak. Onlar bir edebiyat vücuda getirmelerinin yanında hiçbir zaman tanımayacakları, kendilerinden yıllar sonra ortaya çıkıp da onları tanıyan birine değmeyi başarmışlardı. Onlar beni aralarına almışlardı. Onlar benden katbekat zorluk geçirmiş olmalarına rağmen benim gibi mahalle baskısından usanıp yazmayı bırakmayı düşünecek biriyle miraslarını paylaşmışlardı. Bana kitaplıklarında bir köşe ayırmışlardı.

Yapamadım. Yapamazdım. Onlar bu kadar vefalıydı da, ben hayırsız mı çıkacaktım? Aldım kalemi tekrar elime, başladım yazmaya. Sonunda baktım da yazdıklarıma, gerçekten geliyormuş gerisi yazmaya başlayınca.

“Söz vermiştim kendime. Yazı bile yazmayacaktım. Yapamadım. Koştum tütüncüye, kalem kağıt aldım. Çakımı çıkardım, kalemi yonttum. Sonra tuttum, öptüm. Yazmasam, deli olacaktım. -SAİT FAİK ABASIYANIK”

Agâh Ensar Can

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.