Safo – Sabahattin Ali

Bir abanoz şamdanı andırırken zeytinler,

Yürüyen cariyelerle oynaştı güvercinler;

Mermer basamaklardan bahçeye indi Safo…

Akşam düştü havuza bir kuru yaprak gibi,

Bir genç kız yanağında dolaşan dudak gibi,

Yumuşak çimenlerde bir an gezindi Safo…

Nemli yapraklarıyla mandarin ağaçları,

Bir kadının güneşte kuruttuğu saçları…

Meyveler, tütsü gibi dağıttı kokusunu…

Bahçeniz granitten duvarları bir surdu

Bir çok ümitsiz adam orda dolaştı durdu…

Duvarların dibine defnetti uykusunu…

Ve onlar ağlarken tunç kapıların dışında,

Safo’nun ihtiraslar parlardı bakışında,

Cariyelerin ince bellerine el attı:

İlâhların verdiği kusursuz güzellikle,

Erkekler ellerini uzatmasınlar diye;

Safo aşıklarını kadınlarla aldattı…

1928

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.