Gecenin Kemanı – Sabahattin Ali

Yüzü parladı ayın,

Bir ses geldi uzaktan:

Hasta, yorgun bir kadın

Şimdi çalıyor keman…

Eriyor, bükülüyor,

Ayın altında evler…

Kemandan dökülüyor,

Semailer, peşrevler…

Keman hırçın, mariz,

Asabını geriyor;

Dalgalanan birkaç iz,

Karanlıkta eriyor…

Bazan hazin bir beste,

Gönüllerde yanıyor;

Geceden deste deste

Nağmeler toplanıyor…

Sen, ey karanlıklara

Hicran dağıtan kadın!

Git başka bir diyara!

Kalbimi parçaladın…

1926

*Bu şiir 18 Kasım 1926 tarihinde Servet-i Fünun dergisinde yayımlanmıştır.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.