Ben ki her akşam, yatağımdaOnu düşünüyorum,Onu sevdiğim müddetçeYatağımı da seveceğim. 30 Ocak 1938(İnsan, 01.10.1938)
Etiket: Orhan Veli Kanık
IAnkara, 10.12.37, Saat 21 Kış, kıyamet…Macar Lokantası’nda yazıyorumİlk mektubumu.OktaycığımBu gece sanaBütün sarhoşların Selâmı var IIAnkara,…
Kımıldanır mahallemin daralan ruhuBasma perdelerimde gün batarken.Atıp saatler süren uykusunuOdama uzanır akasyam pencereden. Kırmızı uzak…
Sokakta giderken, Kendi kendime Gülümsediğimin Farkına vardığım zaman Beni deli zannedeceklerini düşünüp Gülümsüyorum. Mehmet Ali…
Kimse duymadan ölmeliyim Ağzımın kenarında Bir parça kan bulunmalı. Beni tanımayanlar “Mutlak birini seviyordu” demeliler.…
Bu şehirde yağmur altında dolaşılır Limandaki mavnalara bakıp Şarkılar mırıldanılır geceleri. Bu şehrin sokakları çoktur,…
Bütün güzel kadınlar zannettiler ki Aşk üstüne yazdığım her şiir Kendileri için yazılmıştır. Bense daima…
Montör Sabri ile Daima geceleyin, Daima sokakta Ve daima sarhoş konuşuyoruz. O, her seferinde, “Eve…
I Damlara bakan penceresinden Liman görünürdü Ve kilise çanları Durmadan çalardı, bütün gün. Tren sesi…
Haminnemdir en sevgilisi Çocukluk arkadaşlarımın Zavallı Robenson’u ıssız adadan Kurtarmak için çareler düşündüğümüz Ve birlikte…
Darağacı Sanat 