Kendi kendine giden tramvay Rotasını şaşırdı Buna aşk mı nedendir? Fuat Mecnun
Kategori: Şiir
Bahar gemisi devrikGöz yaşlarımın orta yerinde. Düş kırıklığı,bu içine düştüğüm kaçıncıKaçıncı yanılgı? Halen savaşma gayretibulmam…
Bir kuş kiPenceremin mermerinde Bir kuş kiKanatsız Uzun, dalgalı gözlerinde Yitik bir güven Her an…
Bir memleket laciverdi aynalar.Karamsar gecelerde yazılan beyazlar.Beyazları da karartan aydınlıklar.Kokusuna tutunduğun kara, siyah topraklar cihat…
Yıkanmış halı kokusundanDokuyorum yüzünüBu kış hallerine aşinayımDonmuş bir nehir gibi Anadolu’daDipten dipten akmanaBen senden geçtim…
karadan saçlar vardı tependen süzülenbir çığlık kopardı gözlerinin vardığı her yerdedişlerinin dahi örtmeye gücü yetmezdi…
Güven: ağaçtan bir çadırda düşlerimin üstüne oturmuş iki engerekSonbahar: senin dudaklarından dökülen sözcüklerin biriktirdiği yeşerti…
bir defasında baharla yürüyordumbilmez miyim bu suların dilinibu toprağın kokusunu tatmadım mı sanıyorsunhepsinde ayrı ayrı…
Dönüp dünyaya baktığımdaSirakuza demedim gördüklerimeBir İstanbul yangını hiç demedimDeseydim çocuklar korkabilirdiGördüğümBütün mahrem yerlerine aklınGüneşin doğuşu…
Kara ölüm zindanındayım,Yaşama bakıyorumGözüme vurulmuş parmaklıklardanÖrümcekler mesken edinmişler tutsaklığımın izbe köşeleriniDört bir koldan sarmışlar ruhumun…