Çocuklar – Mehmet Emin Yurdakul

Diyorlar ki, “Bak, ne güzel dem çekiyor şu bülbül;
“Bak, bir yerde yetişir mi, böyle bir has, sad-berk gül?
“İkisinden birini seç, hangisi çok güzeldir?
“Sana gül mü, şu bülbül mü kendisini sevdirtir?…

Ey çocuklar, ben sizleri onlardan çok severim;
Yüzünüze her gün baksam yine doymaz gözlerim;
Şu dünyâda sizler kadar sevecek şey bulamam;
Âh sizlerden aldığımı hiçbir şeyden alamam.

Onlar ne ki?…Bu toprağın bir çiçeği, hayvanı!
Sizler ise onun büyük bir mahlûku, insanı;
Onun viran yerlerini şenletecek evlâdı!

Sizlersiniz, onun ağlar gözlerini silecek;
Sizlersiniz, onun için candan geçip ölecek;
Sizlersiniz onun aşkı, ümidleri, hayâtı!…