Divan edebiyatında kadın öyle güzel betimlenir ki, görmeden sevdalanır okuyanı. Kullanılan mazmunlar büyüler karşısındakini. Keman kaş, ok kirpik, gonca dudak, gece saç… Burada âşığını lâl eden sevgili tiplemesiyle karşı karşıyayızdır. Beyitler özel bir ölçüyle ve hassas, narin bir dille süslemiştir edebiyatımızı. Kavuşulmadığında daha da harlanır ateş, çileden çıkarır kelimeleri. Fakat kadın burada sevgili olmaktan, övülmekten, aşığına naz yapmaktan öteye gidemez.
İrem Özdemir
Darağacı Sanat 