İy beni ‘ayıblayan gel beni ‘ışkdan kurtar Ger elünden gelmezse söyleme fâsid haber
‘Âşıklarun ahvâli ma’şûk katında biter Sözün var ana söyle benüm elümde ne var
Dost yüzinden nikâbı her kim giderdiyise Hicâb kalmadı ana ayruk ne hayr u ne şer
Hîç kimesne kendüden hâlden hâle gelmedi ‘Âşıklarun cânına ma’şûka urur minkâr
Kim ki ‘ışk kadehinden bir zerre içdiyise Ana ne ‘akl u ne us ne esrük ü ne humâr
Tek ben degilem ‘âşık ol ma’şûk nazarında ‘Işk yolına cân fidî benüm gibi sâd-hezâr
‘Âşıklarun hâlini ‘âşık olanlar bilür ‘Işk bir gizlü haznedür gizlü gerekdür esrâr
Korkaram söylemege şerî’at edebinden Yohsa eydeydüm sana dahı ayruksı haber
Kim vire bu dilile ol ma’şûkadan haber Meger ol kimseler kim cân içinde cânı var
Yûnus ölürse ne gam ‘ışk içinde kardaşlar ‘Işk yolına uyagan ma’şûk burcında togar