Ayrılmam – Tevfik Fikret

Bir siyah inci, pür-emel, saçının

Nazlı kıvrımlarında saklanıyor,

Büyüyor gâh, gâh ufaklanıyor…
Ben olaydım bu…

Yok, inanma sakın:

İnci olsam denizden ayrılmam!

Sarı bir gül ipekli korsajımn

Nefha-i lerzişiyle gaşy oluyor,
Orda mes’ûd u muhteşem soluyor…

Ben olaydım bu…

Yok, inanma sakın;

Ben gül olsam filizden ayrılmam!

Umk-ı safıyyetinde çeşmânm

Bana bir başka inci arzediyor,

“Bendedir güllerin latifi!” diyor…
Ey güzel gözler, işte siz inanın:

Ölürüm ben de sizden ayrılmam!

Yorum bırakın

Bu site, istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanıyor. Yorum verilerinizin nasıl işlendiği hakkında daha fazla bilgi edinin.